Στη μεταπολεμική Ελλάδα της δεκαετίας του ‘50, ο Άρης Κωνσταντινίδης, εκπαιδευμένος στις αρχές του μοντερνισμού στο Πολυτεχνείο του Μονάχου και πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού από το 1957, αναλαμβάνει το πρόγραμμα “Ξενία”. Το πρόγραμμα, που ξεκινά λίγο νωρίτερα υπό την εποπτεία του Χαράλαμπου Σφαέλλου, έχει σαν στόχο τη δημιουργία και λειτουργία ενός δικτύου τουριστικών καταλυμάτων σε όλη τη χώρα, επιλέγοντας κυρίως πόλεις, κωμοπόλεις και νησιά με λιγότερους επισκέπτες.

Τα συγκροτήματα που δημιουργούνται ονομάζονται Ξενία, επικαλούμενα τον Ξένιο Δία, πατέρα των θεών και προστάτη της φιλοξενίας. Η ιδέα του Κωνσταντινίδη είναι να μεταφραστούν και να εφαρμοστούν μέσα από αυτό το πρόγραμμα οι αξίες του μοντερνισμού στο ελληνικό τοπίο. Προσπάθησα να ανακαλύψω το σωστό και το αναγκαίο για τον συγκεκριμένο τόπο που με γέννησε και τη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής του, γράφει στα κείμενά του.

Το μοτέλ Ξενία Καρτερού στο Ηράκλειο της Κρήτης, σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Κωνσταντινίδη, αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα αυτής της αρχιτεκτονικής. Μιας αρχιτεκτονικής ήπιας και με σεβασμό ενταγμένης στο περιβάλλον που τη φιλοξενεί, τόσο το φυσικό όσο και το κοινωνικό. Αρχιτεκτονική που ζει με τη φύση γύρω της, όπως είναι το αίτημα του Κωνσταντινίδη.

H διαδρομή που ακολουθεί ο επισκέπτης από την πόλη του Ηρακλείου για να προσεγγίσει το Ξενία στον Καρτερό, ακολουθώντας την παλιά εθνική οδό, έχοντας στο δεξί του χέρι το άνυδρο Κρητικό τοπίο με το έντονο ανάγλυφο και στο αριστερό το βαθύ μπλε του Κρητικού πελάγους, είναι μια καλά σχεδιασμένη εισαγωγή στο χαρακτηριστικό φυσικό περιβάλλον του νησιού.